هنگامی که یک انفجار گاما رخ می دهد ، مقدار زیادی انرژی آزاد می کند. این انرژی آزاد شده از کل انرژی آزاد شده در طول عمر خورشید بیشتر است . در یک دوره زمانی کوتاه ، یک انفجار گاما ، تمام کهکشان میزبان خود را روشن می کند.
به گزارش واحد خبر مرکز مطالعات و پژوهش هاى فلکى ـ نجومى به نقل از سایت "nasa.gov" ، اکنون ماهواره "اسویفت" سازمان هوا و فضای آمریکا (ناسا) ، موفق به کشف شواهدی از این انفجارات گاما شده است که برخی از این انفجارات می توانند برای چند دقیقه و یا حتی چند ساعت به صورت فعال باقی بمانند.
اکنون دانشمندان عقیده بر آن دارند که انفجارات گاما ، خود نوع خاصی از ابرنواختر هستند ؛ به طوری که هسته یک ابرستاره به درون یک سیاهچاله و یا یک ستاره نوترونی سقوط می کند و باعث بوجود آمدن این پدیده می گردد.
یورش گازها به درون ، باعث بوجود آمدن یک صفحه در اطراف هسته می گردد و میدان مغناطیسی بوجود آمده نیز مواد و عناصر را از اطراف به درون سیاهچاله ای که تقریباً با سرعت نور در حرکت است ، جذب می نماید.
در گذشته ، در رصدهای انجام شده توسط ماهواره "اسویفت" ، مشاهده می شد که انفجارات گاما معمولاً چند دقیقه و یا چند ساعت پس از انفجارهای اشعه ایکس که به شکل شعله های آتش هستند ، پدیدار می شدند .
این شعله ها حاکی از آن بودند که شیئی که باعث بوجود آمدن انفجار گاما شده است ، پس از آن انفجار هنوز فعال است.
به جای واپاشی تمام عناصر و مواد در یک انفجار انرژی اولیه ، به نظر می رسد که موج هایی از مواد به صورت متناوب در حال سقوط به درون سیاهچاله هستند.
با سقوط هر موج از مواد ، سیاهچاله سیلی از انرژی اشعه ایکس را از خود آزاد می کند ، تا هنگامی که تمام مواد به درون آن جذب شوند.