مریخنورد استقامت ناسا رکورد پیمایش در جهانی دیگر را که پیشتر در اختیار مریخنورد فرصت (Opportunity) بودشکست.
مریخنورد استقامت ناسا بیش از هر وسیله نقلیهای تاکنون روی سطح جهانی دیگر را پیموده است. در ۱۱ اکتبرکیلومترشمار این مریخنورد به ۲۸٫۱۰ مایل (۴۵٫۲۲ کیلومتر) رسید و از رکورد ۲۸٫۰۶ مایلی (۴۵٫۱۶ کیلومتری) مریخنورد فرصت ناسا، که از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۸ مریخ را کاوش کرده بودپیشی گرفت. استقامت این مسافت را در دو هزار و ششمین روز مریخی مأموریت خود به ثبت رساند و مسافتی را در پنج سال و نیم طی کرد و فرصت برای آن مسافت نزدیک به ۱۵ سال زمان صرف کرده بود.
بخش عمده ای از این پیشرفت به توانایی خودران استقامت برمیگردد. این مریخنورد با سامانه ناوبری خودکار موسوم به «آتونَو» (AutoNav)هنگام حرکت از زمین تصویر میگیرد، نقشه سهبعدی مخاطرات را میسازد و مسیر خود را میان نقاط مسیری که مهندسان مریخنورد روی زمین انتخاب کردهاندترسیم میکند، قابلیتی که تیم آن را «اندیشیدن هنگام پیمایش» توصیف می کند. استقامت همه این کارها را با سرعت بیشینه یا نزدیک به آن انجام میدهد و میتواند در یک روزمریخی تا ۱۳۵۱ فوت (۴۱۲ متر) راه بپیماید.
این مریخ نوردششچرخ بیش از ۹۰ درصد کل مسافت خود را با ارزیابی زمین توسط ناوبری خودکارآتونو (AutoNav)پیموده است، در حالی که این رقم برای سیستم ناوبری خودکار اولیه «فرصت» حدود ۵ درصد بود. سوجورنر (Sojourner) نخستین مریخنورد ناسا مسیر پیشرو را با ۲۰ نقطه اندازهگیری ارزیابی میکرد، اما استقامت در هر نگاه، ۶۰۰ هزار نقطه را پردازش میکند.
این مریخ نورد استقامت در11 اکتبر پیمایشی ۲۹۹٫۶ فوتی (۹۱٫۳۱ متری) را طی کرد که از رکورد قبلی مریخ نورد فرصت فراتربود.
استیون لی، مدیر پروژه مریخنوردهای کنجکاوی و استقامت در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در جنوب کالیفرنیا، گفت: مأموریت اولیه بیش از ۱۲٫۴ مایل پیمایش را در نظر نگرفته بود. ما بهمراتب از آن فراتر رفتهایم و با توجه به اینکه همه سامانههای حرکتی کاملاً عملیاتیاند و نتایج مطلوب آزمایش های طول عمر زمینی، انتظار داریم استقامت سالهای آینده به این رکورد اضافه کند.
ناسا اخیراً نخستین تمدید مأموریت را تأیید کرده که از اکتبر آغاز شده و کاوش استقامت در لبه دهانه جیروز را تا حدود پایان سال ۲۰۲۸ ادامه خواهد داد. این مریخنورد در حال حاضر در منطقهای به نام لاک د شارمز (Lac de Charmes) به سمت ایدوبی (Idubi) در حال حرکت است،
مریخنورد استقامت در حین کاوش دهانه جیزرو، ۲۹ نمونه سنگ و خاک از جمله بستر دریاچه سابق، دلتای رودخانه باستانی و لبه دهانه جمعآوری کرده است. برخی از سنگهای این منطقه تقریباً ۴ میلیارد سال قدمت دارند. ناسا میگوید این منطقه میتواند شواهد سطحشناسی را که عمدتاً در اثر فرسایش و تکتونیک صفحهای روی سطح مریخ از بین رفتهاند، حفظ کند.
این مریخنورد پیش از این یک نشانه زیستی بالقوه را در سنگی به نام آبشار چیاوا (Cheyava Falls) شناسایی کرده بود. این یافته همچنان یک شاخص احتمالی حیات باستانی است، نه سندی دال بر وجود حیات در مریخ.
استقامت همچنین از مسافتهای طی شده توسط مریخنوردهای آپولو ۱۷ (Apollo 17) و لونوخود ۲ (Lunokhod 2) اتحاد جماهیر شوروی پیشی گرفته است. مریخنوردهای قبلی ناسا نقاط عطف متوالی را ثبت کردهاند. سوجورنر حدود ۱۰۰ متر، اسپیریت ۷.۷ کیلومتر و کنجکاوی بیش از ۳۸.۰۷ کیلومتر را پیمودهاند. پس از دریاچه شارمز انتظار میرود که استقامت به سمت جنوب و به سمت آبشار رنگینکمان (Rainbow Falls) ادامه مسیر دهد که بلوکی به عرض ۱۰۰ متر از پوسته باستانی است که در اثر برخوردی که دهانه جیزرو را تشکیل داد، نمایان شده است.
ناسا همچنین در حال بهبود نرمافزار ناوبری این مریخنورد است تا از فرمانهای غیرضروری بکاهد و به آن در تعیین موقعیت خود با استفاده از نقشههای مداری هنگام پیمایش کمک کند.
منبع: science.nasa.gov