ارواح پنج ابرنواختر در این تصویر خارقالعاده سرگرداناند. این تصویر در رصدخانه «اوکایمدن» در مراکش، با حدود ۲۰۰ ساعت رصد، ثبت شده و بخش بزرگی از آسمان را نشان میدهد، معادل مساحت هزار ماه کامل که در کنار هم چیده شده باشند در صورت فلکی «ارابهران» (Auriga) .
از چپ به راست، پنج بازمانده ابرنواختر قابلمشاهده در این میدان دید عبارتاند از: G181.1+9.5, G182.4+4.3, G179.0+2.6, G180.0−1.7 با نام Sh2-240، معروف به «سحابی اسپاگتی» و G178.2−4.2.
این اجرام در تصویر زیرحاشیهنویسیشده، به همراه خوشه باز M37 و سحابی «بچه قورباغه» مشخص شدهاند.
هر یک از این انفجارها، همانطور که در فضا گسترش مییافت، پوستهای روبهرشد از گاز شوکخورده و ساختارهای رشتهای ظریفی پدید میآورد که به رنگ قرمز (هیدروژن) و آبی (اکسیژن) در تصویر نشان داده شدهاند. این انفجارهای باستانی ستارهای، بهطور مستقل از یکدیگر رخ دادهاند؛ آنها در فاصلههایی مختلفی تا چند هزار سال نوری از زمین قرار دارند و سن تخمینی برخی از آنها به دهها هزار سال میرسد. انسانهای نخستین احتمالاً شاهد ظهور این انفجارها به شکل ستارگانی درخشان و تازه بودهاند که طی هفتهها یا ماهها کمسو(محو) میشدند.
منبع: apod.nasa.gov/apod/archivepix.html