گاهی انجا که هابل تاریکی را میبیند، وب نور را میبیند. نمونهای از این موضوع، تصاویر ترکیبی امروز از مسیه ۶۴ (M64) است؛ یک کهکشان مارپیچی نزدیک که نامهای گوناگونی دارد.
نوار تاریکی از غبار که بخشی از هستهٔ درخشان آن را پوشانده، باعث شده این کهکشان لقب «کهکشان چشم سیاه» را به خود بگیرد. ابزار (MIRI) ، یعنی ابزار فروسرخ میانی تلسکوپ وب، این غبار را مشاهده میکند که در تصویر به رنگ قرمز دیده میشود. این غبار نور ستارگان تازهمتولدشدهٔ اطراف را جذب و سپس دوباره منتشر میکند.
این ستارگان جوان درون نواحی صورتیرنگِ شکلگیری ستارگان قرار دارند که در تصویر دوم، تنها توسط هابل ثبت شدهاند.
ناحیههای گازی داخلی و خارجی M64 در جهت مخالف یکدیگر میچرخند. در محل برخورد این دو «جریان» گاز، آنها یکدیگر را فشرده میکنند و در نتیجه، شکلگیری ستارگان افزایش مییابد.
احتمالاً ادغام M64 با یک کهکشان کوچکتر عامل حرکت مخالف گازهای بیرونی آن بوده است.
زمانی تصور میشد که کهکشانهای مارپیچی تاریخچهای آرام دارند. اما M64 یکی از شواهد مهمی بود که نشان داد کهکشانهای مارپیچی، از جمله کهکشان راه شیری، میتوانند ادغامهای کهکشانی را تجربه کنند.
مشاهدات وب از M64 به اخترشناسان کمک خواهد کرد تا دربارهٔ ساختار، حرکت و ترکیب غبار این کهکشان اطلاعات بیشتری به دست آورند و درک بهتری از تاریخچهٔ ادغام و تکامل آن پیدا کنند.
منبع: apod.nasa.gov/apod/archivepix.html